Son zamanlarda elim varmıyor güzel bişeyler paylaşmaya,aslında yazılacak anlatılacak çok güzel şeyler oluyor hayatımızda ama hiç tanımasamda "gamze anne"yi tanıdıktan sonra hayatta çoğu şeyin boş olduğunu anladım,hayatımızda hep anlık mutluluklar geçici sevinçler yaşadığımızı farkettim.
Her zaman somut şeylerle mutlu olurken sırf nefes alıp sevdiklerimizin yanında olmanın aslında en büyük mutluluk olduğunu öğretti bu olay bana.
Bundan birkaç ay önce ilaç zehirlenmesi yaşadığımda ilk defa ölmekten çok korktuğu anladım kendim için ölmekten değil!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
kızım için ölmekten çok korktum.tamam babası çok ilgili olabilir ama onun bile zorlandığı zamanlar oluyor.10 dk arkadaşıma gitsem 11.dk telefonum çalıyor asya ağlayarak anne geeellll diyor.
gece bizim aramızda uyuyor babası olmasada uykuya devam ama ben olmasam kesinlikle uyumuyor minicik elleri boynumda saçlarımda gezinirken dalıyor kuzum uykusuna...
YAAA BEN OLMASAM!!!!!!!!!!!
İnsan ister istemez düşünüyor bunları en büyük felaket senaryoları geliyor aklına aynı "gamzenin aklına gelenler gibi"
kim bakar
kim besler
kim yıkar
ipek saçlarını kim tarar
en önemlisi kim uyutabilir
hasta olsa başında kim bekler???????
annem öleli 4 sene oldu rahmetlim hep "beni anne olunca anlarsın"der dururdu.
seni anladım anne
anne olunca anladım.....
aynen dediğin gibi anne olunca daha iyi anlıyoruz herşeyi.
YanıtlaSilGamze anne büyük bir farkındalık yarattı hayatımızda .şükürlerimize şükür kattık sayesinde.Ama insanoğluyuz hemen zorluk gördükmü yine offlamaya başlarız:(